Çukurova

Ömer Aybat

Beyaz bulut geç uyandı
Düşmeyince göz vermiyor
Yandı Çukurova yandı
İçmeyince söz vermiyor

Çukurovam havan basık
Derelerin sesi kısık
Toprağının yüzü asık
Deşmeyince giz vermiyor

Dağımdan indim ovaya
Kazmayı diktim havaya
İndirdim kara toprağa
Eşmeyince yüz vermiyor

Ömer dedi dediğini
Bırakmadı gediğini
Çukurova sevdiğini
Sezmeyince kız vermiyor