Madenci

Ömer Aybat

Maden ocağında yandı ciğerim
Yüzlerce metre yerin altında kaldı yüreğim
Oy gömüldü direğim
Yüzlerce metre yerin altında kaldı yüreğim

Dert geçinip gitmekse dünyada
Besleyip büyütmekse çocukları
Bir işe yaramaksa eğer
İş
Yüzlerce metre yerin altında çalışmaya değer

Yüzün karalığına
Göğün aralığına
İşin zorluğuna aldırmadan
Çaldırmadan emeğimi
İneceksem eğer yedi kat yerin dibine
Vereceksem katkımı milletime
Dünya üstüme yıkılsa ne yazar
Taşı dikilmemiş bir mezar kalsa geride
Gam yemem

İnmişim bir kere yerin dibine
Gözleyenim, özleyenim varken beni
Karanlık savarken beni
Gün aydınlığına çıkarken
Dünyaya her gün yeniden bakarken
Bir daha inmem demem
İnerim inadına
Kanadına binmişken ölümün
Seyran eylerim yüzünü sevgilimin
Dilimin döndüğüncedir sevgim


Kaygım davalılar davacılar
Kapatacak mısınız ey savcılar kara kömürün ak yüzünü
Külleyip kapatacak mısınız?

Ey davacılar
Tanıklığın değeri bugündür
Bugündür adaletin tecellisi
Gerçi haklıyı haksız kılar sultanın mecellesi
Ama siz düşünün yedi kat yerin dibindeki sesi
Ensesi kalınların
Yalanların talanların
Avanta alanların sesi değmesin kulağınıza
Ağzınıza haram lokma girmesin
Vermesin kurtuluş rüşvetini emeğinize el koyanlar
Soyanlar rahata ermesin

Sen ey kömür yüzü ak
Baldırı çıplak
Tanıklığını korkusuzca yap

Sen yedi kat yerin dibinde çalışırken
Azrail ile buluşurken
Kader deyip unutacak mısın seni diri-diri gömen eli
Soğutacak mısın parayla oynayanların yüreğini
Görevini unutacak mısın?
Satacak mısın arkadaşlarının alın terini
İnanmam
Asla inanmam

Ey adalet
Yatı olma sultanın sarayında
Parmağın kömür yüze dikelmesin
Bükülmesin boynu garibin
Bu iş bitti eyvallah denilmesin
Yenilmesin kömüre can verenler
Denilmesin ki adalet de teslim alınırmış
Su bulanır yasa sulanırmış
Denilmesin ki yaptığınla kalınırmış

Ey gökdelen
Dilin olsa da konuşsan
Kimin emeğiyle göğü yardın
Kömür karasındadır
Yürek yarasındadır senin varlığın
Esrar tozu değil
Kömür tozudur seni yücelten
O
Bedava dağıtılan kömür tozu

Sen
Kömür yüzü ak
Baldırı çıplak olanın emeğisin
Hayatı kırpılan, feleği çarpılan
Sonra da
Kader deyip unutturulanın eserisin
Yücelerden yedi kat yerin dibine bakarken
İçin sızlamaz
Gözün dolmaz
Şehvetten başın dönerken ahlak bekçisi kesilirsin başımıza
Aşımıza kan
Derimize çıban olursun

Örtülmesin gerçeğin yüzü
Eğilip bükülmesin tanıkların sözü
Ölüyken de dolmasın madencinin gözü
İşi adalete emanet etmek düşer bize
Alın terinize, kömür karanıza, yürek yaranıza
Hıyanet edilmesin
Üstü örtülüp
Kaderdir
Deyip
Geçilip gidilmesin

Madenci kardeşim ruhun şad olsun...