Ey Tartışıcılar

Ömer Aybat

Sevgi dolu sözcüklerle, tatlı dokunuşlarla yatışır ruhum. Dirimin kıpırtısını duyumsarım yüreğimde. Nesnenin temel taşlarıyla örülü gövdem dirimi taşırken benimle muştulanır yeryüzü, benimle değer kazanır. Ölüden dirinin çıkması her neyse öylece gelmişim yeryüzüne, süzülmüşüm seçilmişim, değil mi ki topraktanım karındaşım öyleyse bütün dirilerle.

Dirimin görklü yollarında yürüdüm, tanın ışığına uzandım karanlıktan demir atıp aydınlığa. Ey tartışıcılar ne diye tartışırsınız beni, ne diye tartışırsınız nerden gelmişliğimi. Ne başıbozuk bir özgürlüktür istediğim ne de kölelik. Ey leşe üşüşen akbabalar dolanmayın çevremde.

Göğe uzandı elim nesnenin yer bulduğu göğe; toprağa kut, yüreğe umut gelmesi için uzandı yalvarışlar içinde. Parıldayan gözlerde gördüm umudu, sevgiyi. Ey ölüm; hep dirimle boğuşmalardasın, koşuşmalardasın her dirinin ardından. Can evinden ne zaman kovulacaksın ıssızlığa. Git ey ölüm karşılaşmanın olanaksız olduğu yere git. Git bir daha gelmemecesine.

Değerliyim her diri gibi arı gibi karınca gibi, başındayım görevimin. Ereğimin tasası size mi kaldı ey tartışıcılar, görevimi siz mi belleteceksiniz. Ergen gövdeleri pörsüterek mi belleteceksiniz belleteceklerinizi. Açlığınızı ergen gövdelerde gidermek için mi sözleri evirip çevirmektesiniz. Özlemlerinizi dindirmek, körpeleri sindirmek ölümü sevindirmek için mi yarıştasınız.


Sakız oldu nice ergen kimilerinin ağzında, aşağılandı korkutuldu yüzler gözlerin bakmaya kıyamadığı, dizler titredi görkemli güzellikten, içler sızladı nemalandı nemalandığınca.

Ey ölüm böyle mi korkutursun korkutacağını. Seninle mi sınanacağız. Bizleri yere çökertenlerle midir yoldaşlığın. Yazık olsun sana ki tanrının da önüne geçtin. Yazık olsun ki sana herkes senden çekinir.

Ölümün meddahlarını gördüm ölümle arkadaş; tasarılarını gördüm kurnazca gizledikleri, süzük gözlerdeki sinsiliği gördüm. Ucuz sözlerle kandırılan nice güzel, nice ergen savundurulur olmuşken kendi aldanışlarını; Ey Tanrı; ölümün meddahları senin bileğini bükmüş, sırtını yere getirmiş yazgıdır deyip sana yükleyerek aldatışlarını.

Kandırılmışlığın bülbül ötüşlerinde acı var, diken var güllerin yaprakları arasında tene batan, tanrısıyla yatan var dünyalığı uğruna.

Gördüm bütün çıplaklığıyla gördüğümü, çözüp kördüğümü tamunun ta dibine yolladım yollanması gerekenleri, ölümle korkutanları, tanrıyla aldatanları, satanları, yatanları yolladım bir-bir.

Ey tartışıcılar ne diye tartışırsınız beni.