Anılar

Ömer Aybat

Üzgün bakışların ardında yitirilmiş sevgiler var.Aynanın arkasına gizlenmiş nice silik anılar.Pembe teni karartan,kara saçları kırlaştıran,hızlı adımları ağırlaştıran anılar.

Sevda koyuna demir attı gemiler.Örgülü saçlarını çözen genç kızlar gibi yabanlığa salmak içen kendilerini gecenin koynunda beklemedeler.Uykuyu unutan gözlerde geceyle gündüzün ayırtı kalmadı.Sessiz çığlıkların başat olduğu yerde kulaklar dış dünyaya kapalı.Yakamozlu sularda belirirken anılar göz önüne gelir yitik sevdalar..Dalgın bakışlarda umarsızlık görülür.Şu ufacık koyda olgunlaşır acılar .Sancılar vururken yürekleri safralar atılır yakamozlu sulara,ayakta kalabilmek için,dayanabilmek için.Sonsuz bir bekleyişle beklenir tanın ışıması.Sonra yelken açılır enginliğe;yabanlığın bizi kendisine çeken enginliğine.

Yitik anıların sularında geçmek bilmez zaman. Beklenilen belki bir adım kadar yakın belki de erişilemeyecek kadar uzaktır.Kuşkuyla ilerlenir bu enginlikte.Başa ne geleceği bilinmeksizin yol alınır sadece.Koyun yakamozlu sularında beliren anılar bu enginlikte yitip gitmiştir.Korkuyla kuşkunun ağır bastığı bu karanlık suya gömülür anılar.

Ey kaçamak bakışlar,boyun büküşler,yol çevirişler; yüreğim sızım-sızım sızlarken tatlı bakışlarını arar.Anıları görmemeyi dileyen benliğinde anladım ki yitimler var.Anladım ki gerçekleşmeyen dileklerindir yol çevirişlerin.Üzgünlüğün enginliğinde yittik.Yitirmeyi,yitmeyi ne acıdır ki şimdi anlayabildik.Ey yaralı yürek; yaraların kanarken mutluluk enginliğin dibinde sonsuzca gömülü kalacak.Yaşanılası günler geçip gittikten ,tenin ateşi söndükten sonra sızılar dinmez.

Enginliğe bıraktım anıları çıkarılması olanaksız enginliğe.Karanlık kuyulara bıraktım gün yüzü göremeyecek karanlık kuyulara.Sen yine kaçamak bak,yine boynunu bük,yine yolunu çevir.Üzgünlüğüm daha da katlansın ey yarenlik edemediğim ey sevemediğim kuzu.Meleyişlerin içimi acıtırken şimdi o gevrek meleyişler yok.Kara gözlerinde ne gülümseme ne de bir ışık var.

Yürürüm göz göze gelmeyen bakışlar arasında,geçer giderim yabancı biriymiş gibi.Geçer giderim gözlerine bile bakmadan.Yitirdikten yittikten sonra kan ne diye kaynasın.Temiz duygulardır yitirdiğim,sonu gelmeyen başlangıçlardır.Erimin son bulacağı yer yine anılardır.Gömülse de bir daha gün yüzüne çıkmamacasına yakamozlu gecelerde yine belirecektir,yine yansıyacaktır durgun sularda.

Ölünceye kadar seninleyim. Seninleyim ey sevgili kırık aynalarda, tozlu odalarda.Kaçamak bakışlarda başladı titreyişim,yine kaçamak bakışlarda titremekteyim ey sevgili.